การกำหนดนโยบายหรือแนวทางการดำเนินงานควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ (โดยเฉพาะในระดับท้องถิ่นหรือองค์กร) ควรครอบคลุมทั้งด้านการบังคับใช้กฎหมาย การสร้างสภาพแวดล้อมที่ปลอดภัย และการรณรงค์ปรับเปลี่ยนพฤติกรรม โดยมีแนวทางที่สำคัญดังนี้ครับ

1. การกำหนดพื้นที่และช่วงเวลาควบคุม (Zoning & Timing)

• เขตปลอดแอลกอฮอล์: กำหนดและกวดขันพื้นที่ห้ามขายหรือบริโภคตามกฎหมาย เช่น สถานที่ราชการ สถานศึกษา วัด และสวนสาธารณะ

• การควบคุมในงานเทศกาล: สนับสนุนการจัด "งานบุญปลอดเหล้า" หรือ "เที่ยวงานวัดปลอดแอลกอฮอล์" เพื่อลดเหตุทะเลาะวิวาทและอุบัติเหตุ

• การกวดขันเวลาขาย: ประสานงานกับฝ่ายปกครองเพื่อตรวจตราการขายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ให้ตรงตามเวลาที่กฎหมายกำหนด

2. การป้องกันและลดอุบัติเหตุ (Safety & Prevention)

• มาตรการด่านชุมชน: จัดตั้งจุดคัดกรองในพื้นที่เสี่ยงในช่วงเทศกาล โดยเน้นการ "ป้องปราม" ไม่ให้ผู้ที่ดื่มขับขี่รถออกจากชุมชน

• นโยบายขับไม่ดื่ม: ส่งเสริมให้มีระบบ "เพื่อนดื่มไม่ขับ" หรือการใช้รถรับส่งสาธารณะในกรณีที่มีการจัดงานเลี้ยง

3. การควบคุมการเข้าถึงและความรับผิดชอบ (Access & Responsibility)

• การตรวจสอบอายุ: เน้นย้ำให้ผู้ประกอบการในพื้นที่ปฏิบัติตามกฎหมายอย่างเคร่งครัด (ห้ามขายให้บุคคลอายุต่ำกว่า 20 ปี)

• การควบคุมโฆษณา: ตรวจสอบการติดป้ายโฆษณาเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในที่สาธารณะให้เป็นไปตาม พ.ร.บ. ควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ พ.ศ. 2551

4. การบำบัดฟื้นฟูและสร้างทางเลือกใหม่ (Rehabilitation & Alternatives)

• การคัดกรองผู้มีปัญหา: พัฒนาระบบการส่งต่อผู้ที่ติดสุราเรื้อรังไปยังสถานพยาบาลเพื่อเข้าสู่กระบวนการบำบัด

• กิจกรรมทางเลือก: สนับสนุนงบประมาณหรือพื้นที่ในการทำกิจกรรมเชิงสร้างสรรค์ เช่น กีฬา ดนตรี หรือสันทนาการ เพื่อลดโอกาสในการรวมกลุ่มดื่มสุรา